Εκκλησιαστικό Μουσείο Ασωμάτου

Ένας χώρος που διαφυλάσσει τη μνήμη, την πίστη και την κοινοτική ιστορία του Ασωμάτου.

Το Εκκλησιαστικό Μουσείο του Ασωμάτου (γνωστό και ως Βυζαντινό) ιδρύθηκε περίπου το 1980-1985 χάρη στην πρωτοβουλία του τότε εφημέριου, Πατήρ Ευστράτιου Καλομιτζή, και την ευγενή δωρεά των Ασωματιανών, με κεντρικό δωρητή τον Μακαριστό Εμμανουήλ Κοντέλη.

Ο χώρος δημιουργήθηκε για να στεγάσει και να προστατέψει θησαυρούς μεγάλης αξίας, όπως:

• Παλιές και πολύτιμες εικόνες που μεταφέρθηκαν από εξωκλήσια της περιοχής.
• Αρχαία αντικείμενα που βρέθηκαν σε έργα γύρω από τον Ιερό Ναό Παμμεγίστων Ταξιαρχών.
• Πολύ παλιά εκκλησιαστικά βιβλία, μερικά ηλικίας 250 ετών, τα οποία περιέχουν καταγραφές των εσόδων και εξόδων του ιερού ναού από το 1812 και μετά, αποτελώντας πολύτιμη πηγή για την ιστορία του χωριού και της εκκλησίας.

 

Η Σφραγίδα της Δημογεροντίας 

Το πιο ξεχωριστό κειμήλιο του Μουσείου είναι μία σπάνια σφραγίδα που αναγράφει «ΧΩΡΙΟΝ ΑΣΩΜΑΤΟΥ 1863». Πρόκειται για τη δεύτερη σφραγίδα του χωριού, η οποία χρησιμοποιούνταν κατά την εποχή της Δημογεροντίας του Ασωμάτου.

Εκείνη την περίοδο, τρεις δημογέροντες είχαν ο καθένας ένα κομμάτι της σφραγίδας. Για να σφραγιστεί και να θεωρηθεί έγκυρο ένα έγγραφο, έπρεπε και οι τρεις να ενώσουν και να βιδώσουν τα κομμάτια τους. Από αυτήν την πρακτική, όπου οποιοσδήποτε δημογέροντας μπορούσε να ασκήσει βέτο κρατώντας το δικό του κομμάτι, προέκυψε και η γνωστή παροιμία:

«Δεν το δίνω, το καταπίνω»